Μυθολογιονομικά #2: Αίτηση της Θέτιδας για ρύθμιση επικοινωνίας με τον Αχιλλέα

ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΠΟΛΥΜΕΛΟΥΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΔΟΥ,

ΑΠΑΡΤΙΖΟΜΕΝΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΣΟΒΙΟΥΣ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΜΙΝΩΑ,


ΑΙΑΚΟ ΚΑΙ ΡΑΔΑΜΑΝΘΥ

ΑΙΤΗΣΗ

Της Θέτιδας, θυγατέρας Νηρέως, κατοίκου και θεάς της βαθιάς, γαλάζιας θάλασσας

ΚΑΤΑ

Του Πηλέα Μυρμιδόνος, υιού του Αιακού, κατοίκου και βασιλέα Φθίας

__________

Τέλεσα με τον καθ'ου η παρούσα αίτησή μου, νόμιμο γάμο τη νύχτα με πανσέληνο του μηνός Θαργηλιώνος 2400 π.Χ., σύμφωνα με τους κανόνες της Παγανιστικής Θρησκείας, στην ακτή Σηπιάς (ανατολικό Πήλιο). Από το γάμο μας αυτό αποκτήσαμε στις 2 Εκατομβαιώνος 2399 π.Χ. ένα τέκνο, τον Αχιλλέα, ηλικίας σήμερα έξι ετών. Από τον πρώτο χρόνο του γάμου μας η έγγαμη συμβίωσή μας με τον καθ’ού δεν ήταν αρμονική, λόγω του δύστροπου χαρακτήρα του και ήταν συχνές οι μεταξύ μας διενέξεις και προστριβές.

Ειδικότερα, ο καθ' ου η αίτησή μου, δεδομένου ότι αφενός ήταν θνητός και αφετέρου με παντρεύτηκε μετά από συνοικέσιο, κατά λανθασμένη υπόδειξιν της μάντιδος Θέμιδος (κατά της οποίας και εκκρεμεί η από 6 Εκατομβαιώνος 2395 π.Χ. αγωγή μας στο Δικαστήριό Σας με αίτημα την επιδίκαση αποζημίωσης για παράβαση συμβατικής υποχρέωσης), με αντιμετώπιζε με ζήλεια και περιφρόνηση, προκειμένου να με υποβιβάσει στο επίπεδό του.

Αρχικά υπέμενα τον εριστικό χαρακτήρα του κυρίως για χάρη του γιού μας και συνιστούσα στο σύζυγό μου να βελτιώσει τη συμπεριφορά του για να μη χαλάσει ο γάμος μας. Ο καθ’ού όμως εξακολουθούσε την απαράδεκτη και αντισυζυγική συμπεριφορά του. Αποκορύφωμα δε της ως άνω απαράδεκτη συμπεριφοράς ήταν η βίαιη αποτροπή μου να κάνω αθάνατο τον υιό μας, καθώς ο καθ' ου η αίτηση διέκοψε βίαια την τελετή της αθανασίας, αρπάζοντας κυριολεκτικά το τέκνο μας από τα χέρια μου τη στιγμή που το κρατούσα πάνω από το Ιερόν Πυρ. Από εκείνο το σημείο και έπειτα οι μεταξύ μας σχέσεις κλονίσθηκαν σοβαρά και η μεταξύ μας συμβίωση κατέστη πλέον αδύνατη.

Για το λόγο αυτό, αφού προηγήθηκαν συζητήσεις μεταξύ μας αποφασίσαμε να λύσουμε από κοινού τον μεταξύ μας γάμο με συναινετικό διαζύγιο. Και ενώ ευρισκόμασταν σε συζητήσεις για το θέμα ρύθμισης της επιμέλειας του τέκνου μας και της επικοινωνίας με αυτό και επρόκειτο να υπογραφεί και σχετικό συμφωνητικό, μου κοινοποιήθηκε η υπ' αριθμ. 25/2394 αίτηση του καθ'ου, ενώπιον του Δικαστηρίου Σας, με την οποία ζητούσε να διαταχθεί από το Δικαστήριο η μετοίκησή μου από την συζυγική κατοικία και να ανατεθεί σε αυτόν η προσωρινή επιμέλεια του γιού μας Αχιλλέα.

Επιθυμώντας και πάλι να βρεθεί μία λύση ως υπεύθυνη μητέρα απέναντι στο γιό μου, τον οποίο δεν επιθυμούσα να καταστήσω κοινωνό νέων εντάσεων και διενέξεων και μάλιστα δικαστικών συμφώνησα τη μετοίκηση μου, για την οποία ουδεμία αντίρρηση είχα, αφού από την πλευρά μου θεωρούσα τη συμβίωσή μου με τον καθ' ου αφόρητη και αδύνατη, και την ανάθεση της επιμέλειας του ανήλικου τέκνου μας στον καθ' ου. Κατά τη δικάσιμο της παραπάνω αιτήσεως του καθ' ου Ενώπιον του Δικαστηρίου Σας, υπογράψαμε το από 9 Θαργηλιώνος 2394 π.Χ. πρακτικό συμβιβασμού, το οποίο υποβάλαμε στο Δικαστήριό Σας, το οποίο κατόπιν αυτού και με την υπ’αριθμόν 6363/2394 απόφασή του ανέθεσε την προσωρινή επιμέλεια του τέκνου μας στον καθ' ου.

Ο καθ'ου, όμως, αμέσως μετά την έκδοση της παραπάνω απόφασης και μέχρι σήμερα αρνείται να επιτρέψει την οποιαδήποτε επικοινωνία μου με τον ανήλικο γιό μας Αχιλλέα, κατά παράβαση των μεταξύ μας συμφωνηθέντων. Περαιτέρω, έχει στείλει το γιο μας στο βουνό του Πηλίου, για να εκπαιδευθεί δήθεν πλάι στον Κένταυρο Χείρωνα, με αποτέλεσμα να καθίσταται αδύνατη οποιαδήποτε απόπειρά μου να του τηλεφωνήσω, δεδομένου ότι στο σημείο που βρίσκεται η κατασκήνωση του Χείρωνα δεν υπάρχει καν σήμα κινητής τηλεφωνίας.

Τέλος, ζητώ την εξαίρεση του Δικαστή εξ υμών Αιακού κατά την εκδίκαση της παρούσας αίτησής μου σύμφωνα με το άρ. 52 περ. Β του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, δεδομένου ότι είναι πατέρας του τέως συζύγου μου Πηλέως.

Επειδή, σύμφωνα με το άρθρο 1520 ΑΚ, όπως ισχύει σήμερα, ο γονέας με τον οποίο δεν διαμένει το παιδί, διατηρεί το δικαίωμα της προσωπικής επικοιωνίας με αυτό, οι δε γονείς δεν έχουν δικαίωμα να εμποδίζουν την επικοινωνία του παιδιού με τους απώτερους ανιόντες του.

Επειδή ο καθ'ου αρνείται να μου επιτρέψει την επικοινωνία με τον ανήλικο γιό μου, θα πρέπει επομένως με δικαστική απόφαση να καθοριστεί ο τρόπος επικοινωνίας με το ανήλικο.

Επειδή η αίτησή μου είναι νόμιμη βάσιμη και αληθινή.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Και με την επιφύλαξη κάθε νομίμου δικαιώματός μου

ΖΗΤΩ

1. Να γίνει δεκτή η υπό κρίση αίτησή μου.
2. Να εξαιρεθεί ο Δικαστής Αιακός από τη σύνθεση του Δικαστηρίου Σας κατά την εκδίκαση της αίτησής μου.
3. Να καθοριστεί ο τρόπος επικοινωνίας μου με το ανήλικο ως εξής α) Κάθε Τετάρτη απόγευμα από ώρα 17.00 έως 20.00 β) κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακό από ώρα 10.00 του Σαββάτου έως ώρα 21.00 της Κυριακής γ) κατά τις εορτές του Πάσχα και επί μία εβδομάδα από την Κυριακή των Βαίων και από ώρα 17.00 μέχρι Μ. Σάββατο και ώρα 17.00. δ) κατά τις εορτές των Χριστουγέννων - Νέου έτους από ώρα 17.00 της παραμονής των Χριστουγέννων έως ώρα 17.00 της παραμονής του νέου έτους) ολόκληρο το μήνα Ιούλιο κάθε έτους. Για τον δεύτερο και τρίτη από εμάς ένα απόγευμα την εβδομάδα και από ώρα 17.00 έως ώρα 21.00. 4
4. Να υποχρεωθεί ο καθ’ού να μου παραδίδει τον ανήλικο κατά το χρόνο έναρξης της κάθε επικοινωνίας μας έξω από την κατοικία του και να είναι έτοιμος να το παραλάβει πάλι κατά το χρόνο λήξης της στον ίδιο τόπο.
5. Να απειληθεί κατά του καθ’ου χρηματική ποινή 100.000 μνες για κάθε παράβαση των διατάξεων της αποφάσεως που θα εκδοθεί.
6. Να καταδικασθεί ο καθ’ου στην δικαστική μου δαπάνη.

Βαθιά γαλάζια θάλασσα, 3 Γαμηλιώνος 2393 π.Χ.

Η πληρεξούσια δικηγόρος

Για το υπόδειγμα του δικογράφου, κλικ εδώ.

Μυθολογιονομικά #1: Αίτηση διαζυγίου της Ήρας από το Δία

ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΠΟΛΥΜΕΛΟΥΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΔΟΥ,

ΑΠΑΡΤΙΖΟΜΕΝΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΣΟΒΙΟΥΣ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΜΙΝΩΑ,




 ΑΙΑΚΟ ΚΑΙ ΡΑΔΑΜΑΝΘΥ

(Ειδική διαδικασία γαμικών διαφορών)

ΑΓΩΓΗ

Της Ολυμπίου Ήρας, κατοίκου Ευβοίας

(όρος 'Οχη)

ΚΑΤΑ

Του Ολυμπίου Διός

εν διαστάσει συζύγου Ολυμπίου Ήρας,

κατοίκου Ολύμπου (περιοχή Δίου)

Τη δωδεκάτη ημέρα του μήνα Γαμηλιώνα του 3500 π.Χ. στη Σάμο, ήλθα μετά του εναγομένου σε νομίμου γάμου κοινωνία, κατά τους ιερούς κανόνες της Παγανιστικής Θρησκείας, του μυστηρίου τελεσθέντος στον Ωκεανό. Εκ του γάμου μας αποκτήσαμε τρία παιδιά: Τον Άρη (έτος γεννήσεως 3499 π.Χ), την Ήβη (έτος γεννήσεως 3200 π.Χ.) και την Ειλείθυια (έτος γεννήσεως 2780 π.Χ).

Στην αρχή η συμβίωσή μας ήταν αρμονική, αλλά με την πάροδο του χρόνου ο αντίδικος άρχισε να απιστεί εις βάρος μου. Από τις αρχές του 2500 π.Χ. αργούσε να γυρίσει στο σπίτι, πολλές φορές μάλιστα, απουσίαζε για ολόκληρες μέρες, αφήνοντάς με μόνη με τα παιδιά μας στο σπίτι. Τότε άρχισα να πληροφορούμαι για τις πολυάριθμες απιστίες του σε βάρος δικό μου και του γάμου μας.

Ενδεικτικό της προκλητικότητάς του και της εν γένει συμπεριφοράς του, η οποία αποδεικνύει την πλήρη έλλειψη αγάπης, εκτίμησης και σεβασμού, ήταν ότι αρνούνταν κατηγορηματικά να με αντιμετωπίσει κάθε φορά που προσπαθούσα να συζητήσω μαζί του για τις απιστίες του, για τις οποίες ενημερωνόμουν είτε από κοινούς γνωστούς, είτε από μόνη μου, μάλιστα δε αναγκάστηκα να προβώ σε κινήσεις πλήρως υποτιμητικές για το άτομο και την υπόληψή μου για να τον αναγκάσω να μου μιλήσει. Ο εναγόμενος, όμως, παρόλα αυτά, αρνούνταν κατηγορηματικά να παραδεχτεί το ο,τιδήποτε, προσπαθώντας να με πείσει ότι δεν είχα σώας τας φρένας.

Συνεχίζοντας να διαμένω στη συζυγική μας οικία σχεδόν μόνη μου, αφού ο εναγόμενος απουσίαζε συνεχώς για “τα βασιλικά του καθήκοντα”, εξακολουθούσα να μαθαίνω για τις απιστίες του: τη μοιχεία του με τη Σεμέλη, τη Μαία, τη Δανάη, την Ευρώπη, την Αίγινα, την Αλκμήνη, την Καλλιόπη, την Ιώ, για να αναφέρω τις ελάχιστες από αυτές. Μάλιστα η υγεία μου, λόγω της στενοχώριας που μου έφερναν αυτές οι θλιβερές ειδήσεις, και της εν γένει συμπεριφοράς του εναγομένου, που επιδεινώνετο με το χρόνο, υπέστην νευρικής προέλευσης υπέρταση. Ως εκ τούτου προέβην σε κινήσεις που όχι μόνο είναι υποτιμητικές για το άτομο και το επίπεδό μου, αλλά και εγκληματικές: μια απόπειρα ανθρωποκτονίας του νόθου γιου του Ηρακλή, παρακίνηση σε αυτοκτονία της Σεμέλης, βασανιστήρια στην ερωμένη του Ιώ κτλ, για τα οποία δε δικάστηκα λόγω του θεϊκού ασύλου που απολαμβάνω ως Βασίλισσα των Θεών. Ωστόσο, ο εναγόμενος ξέσπασε πάνω μου όλη την οργή του με βρισιές και απειλές “να μην μπλέκω στα ιερά, βασιλικά του καθήκοντα”.

Τελικά, μην μπορώντας να υπομείνω άλλο αυτή τη δοκιμασία, την ενάτη του Θαργηλιώνα αναγκάστηκα να μετακομίσω από την συζυγική στέγη και να διαμείνω στην παρούσα μου διεύθυνση στην Εύβοια και έκτοτε να βρισκόμαστε οριστικά σε διακοπή κάθε έγγαμης συμβίωσης.   

Για λόγους επομένως, που αφορούν το πρόσωπο του εναγομένου, δεν ζούμε ως ζευγάρι, αφού έχουμε χωρίσει από τραπέζης και κοίτης και εξ αιτίας των καταστάσεων, που έχουν συμβεί στον γάμο μας, έχει  επέλθει ισχυρός κλονισμός της έγγαμης συμβίωσής μας, έτσι ώστε να καταστεί για μένα, όχι μόνο αφόρητη, αλλά παντελώς αδύνατη η περαιτέρω συμβίωσή μας και ως εκ τούτου επιβάλλεται να κηρυχθεί, κατ άρθρο 1439 ΑΚ, λυμένος ο γάμος μας.

Επειδή από το άρθρο 1439 § 1 ΑΚ, όπως ισχύει μετά το ν. 1329/1983 και εφαρμόζεται και για τη λύση γάμων που τελέσθηκαν προηγουμένως, όταν η αγωγή ασκείται μετά τις 18.2.1983 (άρθρο 65 § 1 εδαφ. β' του ίδιου νόμου), που ορίζει ότι «καθένας από τους συζύγους μπορεί να ζητήσει το διαζύγιο, όταν οι μεταξύ τους σχέσεις έχουν κλονισθεί τόσο ισχυρά, από λόγο που αφορά το πρόσωπο του εναγομένου ή και των δύο συζύγων, ώστε βάσιμα η εξακολούθηση της έγγαμης σχέσης να είναι αφόρητη για τον ενάγοντα», προκύπτει ότι καθιερώνεται ο αντικειμενικός κλονισμός ως λόγος διαζυγίου και προσδιορίζονται τα όρια μέσα στα οποία θα κινηθεί ο δικαστής, χωρίς να γίνεται εξειδίκευση των κατ ιδίαν λόγων διαζυγίου, δεν τίθεται δηλαδή, η υπαιτιότητα ως βάση του ισχυρού κλονισμού και επομένως τα γεγονότα που μπορούν να προκαλέσουν ισχυρό κλονισμό μπορεί να είναι και ανυπαίτια δεν έχει δε σημασία ποιος από τους συζύγους δημιούργησε πρώτος το λόγο κλονισμού της έγγαμης συμβίωσης.

Επειδή προκειμένου να κριθεί αν ο γάμος έχει κλονισθεί από γεγονότα που αναφέρονται στο πρόσωπο του εναγομένου ή και των δύο συζύγων, με την έννοια της υπάρξεως αιτιώδους συνδέσμου, υπό την ανωτέρω έννοια, δεν υπάρχει κώλυμα να ληφθούν υπ όψιν και κλονιστικά γεγονότα, που συνέβησαν μετά τη διακοπή της έγγαμης συμβίωσης, αφού ο γάμος παράγει τα αποτελέσματά του μέχρι να λυθεί με αμετάκλητη δικαστική απόφαση και από το είδος του κλονιστικού γεγονότος και το σύνολο των περιστάσεων θα κριθεί αν υπάρχει κλονισμός υπό την προεκτεθείσα έννοια.

Επειδή κατά τα ανωτέρω πρέπει να γίνει δεκτή η παρούσα και να λυθεί ο παραπάνω γάμος.

Επειδή η παρούσα είναι νόμιμος, βάσιμος και αληθής.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

και όσους θέλω προσθέσει κατά την συζήτηση της παρούσας και με ρητή επιφύλαξη κάθε νομίμου δικαιώματός μου

ΖΗΤΩ

Να γίνει δεκτή η παρούσα.

Να κηρυχθεί λυμένος ο μεταξύ εμού και του εναγομένου από τη δωδεκάτη του Γαμηλιώνα του 3500 π.Χ. υφιστάμενος γάμος, που τελέστηκε στη Σάμο κατά τους ιερούς κανόνες της Παγανιστικής Θρησκείας, του μυστηρίου τελεσθέντος στον Ωκεανό, για λόγους που αφορούν αποκλειστικά το πρόσωπο του εναγομένου, άλλως αμφοτέρων και

Να καταδικαστεί αυτός στην εν γένει δικαστική μου δαπάνη.

Εύβοια, δεκάτη του Εκατομβαιώνα 1400 π.Χ.

Ο/Η πληρεξούσιος δικηγόρος

- Πρότυπο δικογράφου εδώ