Ασκήσεις Ηρεμίας; Ολέ!

Δεν έχω πολλά να πω, παραδόξως. Έχουν γίνει άπειρα πράγματα και έχω σκεφτεί άλλα τόσα. Θα σωπάσει λιγάκι το blog, γιατί θέλω να τα γράψω αλλιώς, να τα πάω αλλού, μήπως και δεν πεθάνω στην ψάθα.

Να ξέρετε πως είμαι εδώ, πως είμαι καλά, πως είμαι fighter. Δεν κάνω καλό damage αλλά το attack bonus μου είναι στο Θεό. Και πλέον, και το armor class.

Είναι μεγάλο πράγμα να μπορείς να διατηρείς την ηρεμία σου, τελικά. Να μην αφήνεις τίποτα να επηρεάσει τη νιρβάνα που δημιούργησες με την υπομονή και την αποφασιστικότητά σου. Και ναι, πάμε καλά.

Αλλά τα υπόλοιπα θα τα διαβάσετε όταν βγει το βιβλίο μου. Αυτό, βέβαια, προϋποθέτει ότι πρέπει να εκδοθεί, να το εγκρίνει κάποιος εκδοτικός, να το πάω σε κάποιο εκδοτικό, να το διορθώσω, να το τελειώσω, να το συνεχίσω.

Το καλό είναι ότι άρχισε, και η αρχή είναι το ήμισυ του παντός.

Τα φιλιά μου και θα τα πούμε σύντομα.

Εμπνευσμένες απόπειρες μετάφρασης #1

SPINAL TAP – SEX FARM

Working on a sex farm
Trying to raise some hard love
Getting out my pitch fork
Poking your hay

Scratching in your hen house
Sniffing at your feedbag
Slipping out your back door
Leaving my spray

Sex farm woman, I'm gonna mow you down
Sex farm woman, I'll rake and hoe you down
Sex farm woman, don't you see my silo rising high?

Working on a sex farm
Hosing down your barn door
Bothering you livestock
They know what I need

Working up a hot sweat
Crouching in your pea patch
Plowing through your bean field
Planting my seed

ΣΕΞΟΚΤΗΜΑ

Δουλεύω στο σεξόκτημα

να θρέψω έρωτα σκληρό

Ζουλώντας με το δικράνι μου

Τ'άχυρό σου το ξανθό

Τηρώντας το κοτέτσι σου

σνιφάρω την ταϊστρα

ψεκάζω και κρυφογλιστρώ

απ' την πίσω πορτίτσα

Γυναίκα σεξαγρότισσα, θα σε θερίσω

Γυναίκα σεξαγρότισσα, θα σε σαρώσω και θα σε τσαπίσω

Γυναίκα σεξαγρότισσα, το σιλό μου έχει σηκωθεί

Δουλεύω στο σεξόκτημα

της αποθήκης σου την πόρτα βρέχω

Τσιγκλίζοντας τα ζωντανά

Που ξέρουν την ανάγκη που έχω

Μούσκεμα από τον ιδρώτα

τα μπιζέλια σου φροντίζω

και το σπόρο μου φυτεύω

στα φασόλια σου τριγύρω

Temple of Love

Silence. Under the orange tree. The stars, far away.

I miss you and I miss myself. I'm tired.

The City. Big and vague, stretching Herself mercilessly until She reaches the four extremities of the horizon. Until she devours the stars.

Blind and old, She is. A filthy, old whore. Embracing us until suffocation. Breathing us till we drop dead. Glass-eyed.

The City. Hordes of undead creatures going up and down in Her veins. Her blood we are. Filling the streets with sweat, until the night guides us into the safety of our bed – or to the labyrinths of the Inner City.

Inner, sinner city.

My labyrinth is an island, surrounded by a sea of shit and dirt. Surrounded but not surrendered.

There are orange trees. And I can see the stars, far away.

My labyrinth is called Aghape. My name is Margarita. I am undead, another vessel carrying blood over the city streets.

Beyond the piss and dirt. From the sea of shit to the island of sin.

To the labyrinth.

Fearlessly. Ferociously.

Willingly and gladly.

To the eyes and the silence, the orange trees and the stars, far away.

My name is Margarita. I am human, and Aghape is my Temple of Love.

NEW BLOG ON THE BLOCK

...Celluloid καμμενιές από καλτιάρηδες χουλιγκάνους.

Bad things

Μπήκε ο φθινόπωρας (κατά το “Θόδωρας”) και το σύμπαν μάς φτύνει κατάμουτρα. Κυριολεκτικά, με ένα ποτ πουρί από τις μεγαλύτερες του επιτυχίες: βροχή, καταιγίδα, μέχρι και χαλάζι (σε σπάνια bootleg ηχογράφηση). Για δυο λεπτά απόσταση σήμερα το πρωί, γύρισα βρεγμένη μέχρι τα γόνατα και διαλυμένη ομπρέλα. Ευτυχώς, γλίτωσα τα καρούμπαλα.

Αυτές είναι οι κυριολεκτικές ροχάλες. Γιατί υπάρχουν και οι μεταφορικές, που πονάνε λίγο παραπάνω από μια χαλαζόφαπα στη μούρη. Δε θα κάτσω να τις απαριθμήσω, γιατί αναπόφευκτα θα αρχίσει η γκρίνια, και θέλω να είμαι πρωτότυπη για μια φορά. 'Η μάλλον, θα το κάνω. Αλλιώς:

1. Σαν σλόγκαν διαφήμισης: Βροχή, τσάι και κουβέρτα.. Δεν γέρασα, αδιαθέτησα!

2. Σαν μικρή αγγελία: Νεαρή αλαφροϊσκιωτη φέρελπις αποτυχημένη συγγραφέας αναζητεί εργασία...(ανεπιτυχώς).

3. Σαν περιγραφή ποδοσφαιρικού αγώνα: Πούκα πασάρει τη ρακή στο Νικολαϊδη, Νικολαϊδης προχωράει στην αμυντική περιοχή Στουρνάρη, το μπουκάλι στο χέρι, χαρτοπετσέτα από πάνω, Μάγια του κάνει νόημα, είναι αμαρκάριστη (ΒΑΛ΄ΤΟ ΡΕ ΣΤΗΝ ΤΣΑΝΤΑ ΣΟΥ), Νικολαϊδης κάνει παιχνίδι μόνος του, έξω από το Πολυτεχνείο η μισή ομάδα του Μπατσαδιακού, Πούκα-Μάγια τρέχουν από πίσω του πανικόβλητες (ΒΑΛ'ΤΟ ΜΕΣΑ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΜΠΕΛΑΔΕΣ), Μπατσίδης μιλάει στο κινητό, Μπατσόπουλος σε κάτι κοριτσάκια, Νικολαϊδης κάνει ότι ανάβει μπουκάλι με φανταστικό αναπτήρα, Μάγια αρχίζει να πετάει κεραυνούς (ΕΙΣΑΙ ΗΛΙΘΙΟΣ;), Νικολαϊδης περνάει Μπατσίδη αμαρκάριστος, Πούκα κοντεύει να λιποθυμήσει (ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΓΑΜΩ ΤΟΝ ΚΟΥΕΤΖΑΛΚΟΑΤΛ), Νικολαϊδης περνάει και Μπατσόπουλο, κυρίες και κύριοι είναι φανταστικό, είναι τρομερό, Νικολαϊδης φτάνει σε στάση τρόλεϊ ανενόχλητος και ΓΚΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΛ! Ντουσμπαγγεριακός-Μπατσαδιακός σημειώσατε 1.

4. Σαν παλιός ελληνικός κινηματογράφος: ΚΟΡΗ: “Εγώ τον Συγγραφιό τον αγαπώ, ας είναι φτωχός, είναι τίμιος.” ΜΑΝΑ: “Ναι, αλλα ο Δικηγορόπουλος είναι αυτός που έχει τα λεφτά που χρειάζεται η οικογένεια μας και είπε ότι δε θέλει προίκα.” ΚΟΡΗ: “Δε με νοιάζει τι μου λες, μάνα, εγώ τον Δικηγορόπουλο δεν τον παίρνω. Δεν τον αγαπώ!” ΜΑΝΑ: “Θα τον πάρεις και θα πεις κι ένα τραγούδι. Ο Συγγραφιός δε σ'αγαπά, μόνο να σε ατιμάσει θέλει και μετά θα σε παρατήσει ξεβράκωτη.” ΚΟΡΗ: “Λες ψέματα! Εμένα μου είπε ότι θα με παντρευτεί!” ΜΑΝΑ: “Και πώς θα ζήσετε, μωρή, που είστε ξεβράκωτοι κι οι δύο;” ΚΟΡΗ: “Αγαπιόμαστε!” ΜΑΝΑ:”Αχ, Παναγία μου Καλτσοποδαρούσα, δώσε φώτιση στο παιδί μου που θα μου πεθάνει στην ψάθα...”

Υπερβάλλω, φυσικά. Είναι η μόνη μέθοδος να διώξει κανείς όλα τα μικρά σκατάκια για να αντέξει τις μεγαλύτερες σκατοστιβάδες που του επιφυλάσσει η ζωή. Γιατί, ποτέ δεν ξέρεις. Κι επίσης, αν φρικάρεις τόσο με τα μικρά πράγματα, σίγουρα σε κάποια φάση της ζωής σου θα πάθεις (σ)κατάθλιψη. Η οποία είναι πολύ πιο επικίνδυνο πράγμα από όσο νομίζουμε και δεν εκδηλώνεται μόνο με απλή κατήφεια. Κι από όλα τα bad things που απαρίθμησα παραπάνω, είναι το χειρότερο και, δυστυχώς, το πιο αληθινό.

Οπότε, αφήστε την γκρίνια και πιάστε το douchebaggery (μα τι ωραία λέξη αυτή) και μην αφήνετε να σας απασχολούν μικρά, bad things. Εκτός από το ομώνυμο τραγούδι, ναι, αυτό που παίζει στους τίτλους έναρξης της σειράς “True Blood”. Είναι ανεβαστικό, στοιχειωτικό και πολύ, μα πολύ σέξυ.