Στην (μ)pooka του κανονιού

Ποιος χαρακτήρας από τις ιστορίες μου είσαι;

Αν εχεις facebook, θα το μαθεις εδώ!

posted by The Pooka @ 12:09 μμ 0 comments

Solstice jam.

Στάθηκε στο χείλος του γκρεμού, άνοιξε τα χέρια.
Κοίταξε τον ήλιο κατάματα κι ανέπνευσε.
Ιδρώτας έτρεξε στο πρόσωπο - έτσουξαν τα μάτια - δάκρυα από ήλιο.

Κι ανέπνευσε.
Και ξεπλύθηκε.
Και ξεπλύθηκε.

Κι αναστήθηκε.

Ετικέτες St

posted by The Pooka @ 12:44 πμ 0 comments

Γουστάρω...

1. Που είναι Σάββατο.

2. Που πίνω τον (πετυχημένο, παραδόξως) καφέ μου ακούγοντας shoegaze.

3. Που έχω ακούσει αμέτρητες φορές τις τελευταίες μέρες το “Your Protector” των Fleet Foxes, κι αντί να το βαρεθώ, το λατρεύω ακόμα περισσότερο.

4. Που βρήκα χτες σε ένα second-hand βιβλιοπωλειάκι ένα κάρο βιβλία (το “Ulysses” του Joyce – annotated student's version, το “Under Milk Wood” - το περίφημο θεατρικό για ραδιόφωνο που έγραψε ο Dylan Thomas, το τρομακτικό “Lord of the Flies” του William Golding, την “Παγκόσμια Ιστορία της Ατιμίας” του Borges και ένα καμμένο βιβλιαράκι το οποίο δε λέω τι πραγματεύεται γιατί θέλω να το στείλω σε μια φίλη μου, η οποία διαβάζει το blog) κι όλα αυτά για 22 ευρώ.

5. Που γνωρίζω υπέροχο, νέο κόσμο.

6. Που παλιοί, εξίσου υπέροχοι φίλοι επιστρέφουν δυναμικά και δημιουργικά στη ζωή μου.

7. Που μιλάω με τις ώρες για βιβλία με τα άτομα του αριθμού 5 και σκαρώνω νέα projects με τα άτομα υπ'αριθμόν 6.

8. Που τα κάνω όλα πουτάνα προσπαθώντας να χώσω το λεμόνι στο μπουκάλι της Carib (άπειρα γέλια).

9. Που σε λίγο θα βουτήξω στον χαοτικό κόσμο του Leopold Bloom και θα αναδυθώ μετά από πολύ καιρό.

10. Που σήμερα δεν έχω κανένα λόγο για να γκρινιάξω και απλά...γουστάρω.

posted by The Pooka @ 10:24 πμ 0 comments

3 και κάτι ημιπαραμύθια

1.Σαμανισμοί


Μοιάζεις με σαμάνο. Το βλέμμα σου είναι έντονο, τρυπάει έντονα το κεφάλι του συνομιλητή σου, σαν να θέλει να του κλέψει τις πιο μύχιες σκέψεις. Το κορμί σου είναι ψηλό και λεπτό, σχεδόν ασκητικό, έχει όμως ένα τόσο έντονο παλμό, σαν να βρίσκεται συνεχώς σε απευθείας σύνδεση με τους ρυθμούς του κόσμου. Το δέρμα σου είναι σκούρο, σαν να ήρθες από άλλο μέρος – κι από άλλο χρόνο.
Μοιάζεις με σαμάνο. Το βιβλίο που διάβασα πριν λίγο καιρό για τους σαμάνους, έγραφε ότι πέφτουν σε έκσταση με ποικίλους τρόπους: παραισθησιογόνα, διαλογισμό, ή το πιο απλό: με τον ήχο των κρουστών.

Γλωσσολογική παρατήρηση: η λέξη “έκσταση” προέρχεται από το “εκ+ίσταμαι”, δηλαδή “εκτός+ύπαρξη”.

Άσχετη παρεμβαλλόμενη σκέψη: Οι λέξεις βγαίνουν με ταχύτητα αστραπής από τα δάχτυλά μου, σαμανίστηκα, με σαμάνισες για ακόμη μια φορά, κι ας μην το ξέρεις.

Απορία: πού πάνε οι σαμάνοι όταν εκστασιάζονται;
Κι άλλη γλωσσολογική παρατήρηση: η λέξη “ενθουσιασμός” έχει τις ετυμολογικές της ρίζες της στο αρχαίο ρήμα “ενθέομαι”, το οποίο σήμαινε αρχικά “κατέχομαι απο θεϊκή έκσταση”.
Απορία λυμένη: βγαίνεις από την ύπαρξή σου και μπαίνεις θριαμβευτικά στο βασίλειο του θεού – όποιος κι αν είναι αυτός.

Έτσι, λοιπόν με ενθουσίασες – με την αρχική έννοια, όχι με το επιπόλαιο κι επιφανειακό σημερινό της νόημα - κι άντε τώρα να δω πώς θα γυρίσω στο σώμα μου πάλι.


2. Ο χορός


Απόγεμα προς βραδάκι, στα Εξάρχεια, κάπου ψηλά. Οι δυο μας.
Η ματιά σου με τυλίγει σε μια χνουδωτή δίνη, με σηκώνει απαλά ψηλά, αιωρούμαι, βλέπω όλη την Καλλιδρομίου κι όλη την Τρικούπη κάτω από τα πόδια μου. Πετάω χορεύοντας, με αδέξιες, μεθυσμένες κωλοτούμπες στον αέρα.
Τα φώτα της πόλης είναι σαν ανάποδα αστέρια, με τριγυρίζουν σαν μανιασμένα, σαν να θέλουν να με προειδοποιήσουν “πού πας βρε κακόμοιρο, θα πέσεις”.
Δεν τα άκουσα κι έπεσα, φυσικά – ανεπίδεκτη.



3. Πλαφ!

Πάτρα, σε ένα γλυκό μαγαζάκι στο κέντρο. Απόγευμα.
Κάθομαι μόνη με το βιβλίο μου στην εσωτερική αυλίτσα. Κάνω πως διαβάζω – νιώθω τη σκέψη σου τριγύρω μου για άλλη μια φορά. Δυνατά, σαν να έχεις βάλει το χέρι σου μέσα στο στήθος μου και να μου στύβεις την καρδιά.
Παρατάω το βιβλίο και χαζεύω την αυλή. Έχει ένα δέντρο καταμεσής στο κέντρο της, ψηλό και λυγερό. Πίσω από το δέντρο ένα πέτρινο τοιχάκι, ίσα με δυόμισι μέτρα ψηλό. Από την άλλη μεριά του δέντρου, η τζαμαρία της καφετέριας, στην οποία δεν αντανακλάται τίποτα άλλο πέρα από το δέντρο και το τοιχάκι.
Ένα δέντρο κι ένα τοιχάκι, το οποίο θα μπορούσε να είναι μέρος ενός μεσαιωνικού τείχους, ενός κάστρου, σε κάποια άλλη χώρα, σε κάποια άλλη εποχή.
Θέλω να εξαφανιστώ, να κάνω ένα ΠΛΑΦ! και να περάσω απλά κι αιθέρια μέσα από την τζαμαρία, να χαθώ στη φασματική νεραϊδοχώρα που τόσο ξεδιάντροπα μού εμφανίστηκε, μήπως και μείνει κάποιο κομμάτι μου ακέραιο από το νοητικό σου στύψιμο.
Δεν το κάνω – μέχρι να το πάρω απόφαση ο ήλιος έχει πέσει και η αντανάκλαση εξαφανίστηκε.



3. Χρονική αντικατάσταση

Σήμερα, μετά τη δουλειά. Το τρέξιμο διέγειρε τα εγκεφαλικά μου κύτταρα, άρχισα τις λεξιπλασίες και τους περίεργους συνειρμούς.
Ένας φίλος μου προχτές μού είπε ότι όταν σου αρέσει πραγματικά κάποιος, θέλεις απεγνωσμένα να τον φιλήσεις.
Σε φίλησα κι ήταν ακόμα πιο όμορφο από όσο είχα φανταστεί.
Σε φίλησα – χρησιμοποιώ αόριστο γιατί το φιλί μας είναι νωπό ακόμα. Σε λίγο καιρό θα χρησιμοποιώ υπερσυντέλικο – σε είχα φιλήσει.
Η λέξη “υπερσυντέλικος” μου βγάζει κάτι τρυφερό και εύθραστο – ίσως επειδή μού θυμίζει τη λέξη “ντελικάτος”. Σαν να κρύβει μέσα του μια γλυκιά νοσταλγία για το παρελθόν και ένα μικρό παράπονο για το τετελεσμένο του γεγονότος.
Σε είχα φιλήσει – δε σε ξαναφίλησα από τότε.
Γλυκιά νοσταλγία για το παρελθόν, μικρό παράπονο για το τετελεσμένο του γεγονότος, η χρονική αντικατάσταση έγινε και να 'μαι πάλι να σε σκέφτομαι, όχι θυμωμένη, όχι στενοχωρημένη, απλά... υπερσυντελικάτη.



3 και κάτι. Άραγε χαλούν τα παραμύθια;

“Δε θέλω να είμαι αυτός που θα χαλάσει το παραμύθι σου”, είπες όταν έφευγες.
Το παραμύθι μου μαζί σου χάλασε – εσύ το χάλασες, για να ακριβολογούμε, νεαρέ, αλλά κοίτα τι έγινε:
Με το που έφυγες, ξεπετάχτηκαν τρία και κάτι ημιπαραμύθια.

posted by The Pooka @ 9:52 μμ 0 comments

Dark River (Eurydice)

And it's all under my feet
Dark river water quivering in little circular waves
Dark river snakes wrapped around knees and thighs

Dark river the snakes the secrets the wisdom


They're telling me -
You shouldn't look behind - don't
You shouldn't look at me - don't



And it's all under my feet
telling me you shouldn't - I shouldn't


And it's you under my skin
telling me you will - I will.

posted by The Pooka @ 2:01 πμ 0 comments